Parimet bazë të konkurrencës në Shqipëri në krahasim me Traktatin e Lisbonës

• Author: Dr. (PhD Uni Graz) Endri Papajorgji - Msc. Greta Alikaj
• Position: Dean of the Law Faculty of Tirana Business University - Ministry of Tourism of Albania
• Pages: 17-24

ISSN 2410-759X Balkan Journal of Interdisciplinary Research Vol 1 No 1

Acces online at www.iipccl.org IIPCCL Publishing, Tirana-Albania May 2015

17

Parimet bazё tё konkurrencёs nё Shqipёri nё krahasim me Traktatin

e Lisbonёs

Dr. (PhD Uni Graz) Endri Papajorgji

Dean of the Law Faculty of Tirana Business University

Msc. Greta Alikaj

Ministry of Tourism of Albania

Abstra kt

E drejta e konkurrencës është një fushë sa ekonomike dhe e së drejtës dhe gjen nje zbatim te gjere

ne ekonomine e nje shteti. Shqipëria është munduar gjatë këtyre 24 viteve demokraci, të zbatojë

parimet bazë të ekonomisë së tregut dhe së bashku me të dhe Traktatin e Lisbonës, Rregulloret dhe

Direktivat e BE-së në kuadër të konkurrencës. Në themel të këtij artikulli, qëndrojne parimet bazë

të konkurrencës në Shqipëri. Ky artikull është i shoqëruar me teorinë e komentarin e neneve 101

dhe 102 TFEU. Në këtë kuadër vlen të përcaktohet denicioni që parashikon cdo ent që merret

me aktivitetet ekonomike, pa dallim të statusit ligjor me të cilin nancohet. Kuptimi i sipërmarrjes

në kuadër të BE-së është i pavarur nga denicione të ligjit kombëtar sipas të cilave themelohet

një shoqëri tregtare. Ajo është e ndërlidhur ngushtë me efektet e saj. Në vitet e fundit, shtrirja dhe

tejkalimi i marrëdhënieve ekonomiko-juridike drejt aspekteve ndërkutare e ndërkombëtare, sjell

me vetë të drejta dhe detyrime për të gjithë operatorët ekonomikë e tregtarë lidhur me rregullat e

konkurrencës së ndershme dhe të pandershme. Në këtë kuadër qëllimi primar i këtij artikulli është

analiza e parimeve bazë të konkurrencës parë dhe analizuar në kontekstin ekonomik dhe ligjor në

karahasim me parimet bazë të BE-së.

Fjale kyçe: Shqipëri, BE, Konkurrencë, neni 101 TFEU, neni 102 TFEU.

Hyrje

Shqipëria ka harmonizuar parimet bazë dhe praktikën e saj me atë të acquis communautaire

(më saktë Traktatin e Lisbonës (TFEU) si e drejtë primare dhe Rregullorjat, Direktivat e

Rekomandimet e Këshillit dhe Komisionit si e drejtë sekondare). Marrëveshja denohet

në nenin 3 pika 4 të ligjit “Për mbrojtjen e Konkurrencës” si një marrëveshje (shprehje

e lirë e vullnetit të palëve, në të cilin përputhet vullneti i brendshëm me atë të jashtëm) e

çdo forme e lidhur ndërmjet ndërmarrjeve,1 si dhe praktikat e bashkërenduara ndërmjet

ndërmarrjeve, të cilat veprojnë në të njëjtin nivel (Marrveshje horizontale) ose në nivele

të ndryshme (marrveshje vertikale) të tregut.

1Pr prkuzimin e ndrmarrjes shiko m gjer nenin 3 pika 1 t ligjit „Pr konkurrencn“, i cili

e prkuzon at si nj person zik ose juridik, privat a publik, q kryen veprimtari ekonomike. Si

ndrmarrje konsiderohen edhe organet e administrats qndrore dhe vendore, si dhe entet ose

institucionet publike, kur kryejn veprimtari ekonomike. Ky denicion pra prfshin dy elemente

baz, q jan:

- Ndrmarrjen si nj person zik ose juridik privat ose si ent shtetror me qllime timprurse;

- Ushtrimi i nj veprimtarie ekonomike timprurse.